30 września był dla mnie naprawdę dobrym dniem.
Jako kuratorka wystawy „Widzę Cię. Czuję” Tomasza Jakuba Sysło Tomasz Jakub Sysło ART TSY tomasz jakub sysło mam ogromną satysfakcję, że udało się doprowadzić ten projekt do końca i zobaczyć go wreszcie w przestrzeni Muzeum Regionalnego w Lubaniu Muzeum Regionalne w Lubaniu A potem jeszcze przenieść jego drugą, zupełnie inną odsłonę do Galerii Sztuki Przestrzeń Galeria Sztuki w Lubaniu | pracownia Barbary Krupy
Dziękuję Muzeum Regionalnemu w Lubaniu za zaufanie i możliwość realizacji wystawy. Dziękuję Tomaszowi Jakubowi Sysło za otwartość, zaufanie i za to, że pozwolił nam wejść w swój świat. Za prace, rozmowy, poczucie humoru i tę wyjątkową energię, którą przyniosłeś do Lubania.
I przede wszystkim dziękuję wszystkim, którzy przyszli. Tym, którzy byli w Muzeum, i tym, którzy potem przeszli ze mną te 400 metrów do Przestrzeni na spotkanie z „Dżdżownicą”. Za rozmowy, ciekawość, śmiech i gotowość do tego, żeby potraktować sztukę czasem bardzo serio, a czasem z przymrużeniem oka.
Udało się.Jesteście super. Dziękuję.
W twórczości Tomasza Jakuba Sysło człowiek pozostaje w centrum opowieści. Artysta od lat przygląda się relacjom, bliskości, potrzebie obecności drugiego człowieka i temu, co wydarza się pomiędzy ludźmi. Wystawa „Widzę Cię. Czuję” prowadzi nas właśnie w tę przestrzeń – pomiędzy spojrzeniem a odczuwaniem, pomiędzy własnym doświadczeniem a obecnością drugiej osoby.
Poprzez sztukę Tomasz Jakub Sysło opowiada o życiu. Codzienność, ze swoim ciężarem i zwyczajnością, zostaje przez niego przepuszczona przez kolor, humor i wyobraźnię. Powstaje świat lekki, pełen ruchu i spotkań. Postaci często zdają się unosić, jakby prawa fizyki ustępowały miejsca emocjom. Ich uproszczona forma zachowuje dziecięcą bezpośredniość, a jednocześnie pozwala mówić o sprawach bardzo dorosłych: bliskości, potrzebie bycia zauważonym, czułości i samotności.
W świecie przedstawionym przez Tomasza Jakuba Sysło jest miejsce także dla mężczyzny – wrażliwego, czułego, potrzebującego bliskości. Artysta pozwala mu mówić o emocjach i nie ukrywa jego potrzeby kontaktu z drugim człowiekiem. Pojawiające się w pracach afirmacje stają się prostymi komunikatami: można być silnym i jednocześnie wrażliwym, można mówić o uczuciach, można potrzebować drugiej osoby.
W ten sposób relacja przestaje być wyłącznie tematem przedstawionym na płótnie. Staje się częścią samego doświadczenia wystawy.
Charakter prac na papierze przywodzi na myśl kartki wyrwane z pamiętnika lub szkicownika – szybkie zapisy myśli, obserwacji i emocji. Pojawiające się słowa mogą brzmieć jak zdania, które chcielibyśmy powiedzieć komuś bliskiemu, mijanemu w pośpiechu, albo jak liściki przypinane na lodówce. Są śladem chwili, próbą zatrzymania czegoś, co w codziennym biegu łatwo przeoczyć.
Zagięcia papieru, plamy, zabrudzenia i ślady procesu stają się pieczęciami potwierdzającymi ich autentyczność.
W pracach Tomasza Jakuba Sysło pojawiają się także słowa afirmacji. Ich obecność można odczytać jako próbę nazwania tego, co często pozostaje niewypowiedziane. Szczególnie interesujące stają się komunikaty kierowane ku męskości – otwierające ją na emocje, czułość i prawo do przeżywania.
„Widzę Cię. Czuję” jest wystawą o obecności. O potrzebie zauważenia drugiego człowieka. O bliskości, której szukamy w codziennym życiu.
„Dżdżownica” Tomasza Jakuba Sysło jest żartobliwym dopowiedzeniem do wystawy, skierowanym do dorosłego odbiorcy. To kolejny sposób, by mówić o bliskości, kontakcie i cielesności – tym razem z odrobiną humoru i bez nadmiernej powagi.
kuratorka wystawy: Barbara Krupa-Kapuśniak
